هفت تپه - هتل سنتی سرابی شوشتر
Select Page

  هفت تپه  

 

این محوطه باستانی در ۱۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر شوش قرار دارد و در اصل از ۱۴ تپه تشکیل شده که به دوره ایلام میانه یعنی ۱۵ قرن پیش از میلاد تعلق دارند. در این منطقه حین عملیات ساختمانی قسمتی از یک دیوار خشتی و طاق آجری نمایان شد و پس از انجام حفاری های علمی، آثار زیادی از دوره ایلامی از دل خاک بیرون آمد. یکی از آرامگاههایی که حفاری شد به گفته دکتر نگهبان آرامگاه تپتی آهار و ملکه او است. این موضوع در سنگ نوشته ای که در محوطه آرامگاه بود نوشته شده است. در این آرامگاه حدود بیست و یک اسکلت وجود داشت. پس از هر تدفین در آرامگاه با آجر بسته می شد و در تدفین بعدی دوباره آنرا باز می کردند. به طور کلی در این منطقه گورهای جمعی، مقبره شاهی، تدفین در تابوت، تدفین های ساده در کف خانه و تدفین در گور خمره دیده شده است.
چند سنگ نوشته بزرگ و بیش از هزاران گل نوشته در هفت تپه کشف شده که نشان از رواج کتابت در این دوره تاریخی می دهد. البته اکثر آنها به زبان اکدی بوده اند. مهرهای فراوانی نیز در منطقه کشف شده است. ظروف و پیکرهای سفالی، اشیای فلزی، سردیسهای گلی، تابوت، اندودهای گلی منقوش، اشیای سنگی و اشیای متنوع تزیینی از موارد دیگری هستند که در هفت تپه کشف شده اند.
قدیمی ترین تاق ضربی فلات ایران:
محوطه هفت تپه احتمالا همان شهر تیکنی ایلامی است. می توان گفت پس از رونق یافتن شوش و چغازنبیل در ۱۲۵۰ سال پیش از میلاد از اهمیت هفت تپه کاسته شد. بقایای زیگوراتی در هفت تپه به صورت مخروبه قرار دارد که احتمالا در حدود ۳۰ متر ارتفاع داشته است. این زیگورات در کنار موزه قرار دارد که در زمان جنگ تحمیلی بسیار آسیب دیده است. در محل دیگری بقایای یک کاخ دیده می شود که از آنجا تعداد زیادی گل نوشته بابلی کشف شد. طاقی که در مقبره مشهور هفت تپه وجود دارد قدیمی ترین نوع طاق ضربی در دوره ایلامی و فلات ایران است و از نمونه مشابهش در چغازنبیل، ۲۰۰ سال قدیمی تر است.